Jouw Studeerkamer

Rijkdom

In Uncategorized on oktober 23, 2018 at 6:59 am

Er werd laatst op tv gezegd dat de rijkdom van de ouderen ten koste gaat van de jongeren.

Een huis kopen kan niet eens en dan ben je al bijna dertig. Gestudeerd hebben en toch nog op een flatje wonen.

Wat zou het voor mijn vader heerlijk geweest zijn om te hebben kunnen studeren. Niet met je achttiende aan het werk -hij was nog spekkoper met zijn hbs en de hersens had hij zeker- maar tot pakweg je 23e in Amsterdam of een andere mooie stad te mogen leven. Dat was in zijn tijd voor maar weinigen weggelegd. En een eigen huis? In plaats daarvan moest je de eerste jaren nadat je was gaan werken ‘inwonen’ bij je ouders. Door de woningnood.

Iets verder terug in de tijd. Mijn oma had helemaal geen opleiding gehad. Wat voelde zij zich rijk, toen zij na een leven van hard werken ‘van Drees’ haar AOW kreeg. Een huis kopen was voor haar soort mensen onmogelijk.

Ik ben de laatste die zal zeggen dat het beleid op het gebied van de woningbouw en -verdeling geen verbetering behoeft. Maar om het in de jong/oud tegenstelling te trekken, dat raakt kant nog wal.

Jongeren van nu zijn behoorlijk rijk, juist in vergelijking met de ouderen toen die nog jong waren.

Advertenties

Blauwe Ogen

In Uncategorized on oktober 5, 2018 at 3:49 pm

Ik heb een poëziealbum van toen ik rond de tien jaar oud was. Allemaal versjes van voornamelijk vriendinnetjes die ik zonder dat album zeker vergeten was. De bedoeling was dan ook het niet vergeten van de schrijfsters. Dit blijkt uit de vele ‘vergeet mij niet’ zinnetjes, vaak als extra tekstje op de linker bladzijde in de hoekjes opgeschreven. Soms met plaatjes van het blauwe bloemetje dat zo heet. Vaak ging het ook nog over mijn blauwe ogen, tekenen van eerzaamheid, oprechtheid en vele andere deugden.

Ook mijn broertje schreef erin. Een leuk gedichtje met eronder zijn naam. Ik heb er toen zelf nog ‘Je broer’ voor geschreven, kennelijk bang dat ik dat later niet meer zou weten.

Mijn vriendinnetje van toen heeft ook zo’n album. Laatst hebben we beide boekjes eens vergeleken. We deelden dezelfde klasgenootjes en de meesten hadden zowel bij haar als bij mij hetzelfde gedichtje gebruikt en ook
dezelfde extra boodschapjes over niet vergeten.

En tot mijn verbazing stonden in haar album dezelfde rijmpjes die haar goede eigenschappen bejubelden en toeschreven aan haar blauwe ogen. Met het omslaan van de pagina’s nam onze slappe lach hysterische vormen aan. Blauwe ogen, hartje van goud, dat zijn de dingen waar men zo van houdt. Blauwe ogen, rode mond, lieve …., blijf gezond. Blauwe ogen, een hartje zo rein, zo moet elk lief meisje zijn.

Als dochter van Chinees-Indische ouders heeft ze (prachtige) donkerbruine ogen.

Zin in Sint

In Uncategorized on oktober 4, 2018 at 10:46 am

Ook zo’n zin in het Sinterklaasfeest? Ook geen zin het het gedoe rond Zwarte Piet?

Als we nou eens vaststellen dat de traditie niet racistisch bedoeld was, maar wel pieten van allerlei kleuren inzetten voortaan. En dat scholen etc. dan zelf mogen kiezen. Wel een beetje democratisch, wat niet betekent ‘meeste stemmen gelden’, maar gewoon ‘rekening houden met elkaar’.

Dat laatste lijkt niet meer mogelijk. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin hier een column van te maken.